بدیع و جلوه‌های معنایی آن در سوره مریم از دیدگاه فریقین

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

چکیده

بدیع یکی از مهم‌‌ترین آرایه‌‌های بلاغی در علم بلاغت است و یکی از سه قسم اصلی علم بلاغت به شمار می‌رود، اما متأسفانه همواره به عنوان پیرایه‌‌ای لفظی برای ایجاد زیبایی و تنوع و یا آهنگین کردن سخن معرفی شده است. در این مقاله به مسائل  بلاغی سوره مریم با رویکرد آرایه‌‌های بدیعی پرداخته می‌‌شود که در مورد بدیع، بر طباق، التفات و تکرار تأکید شده است. همچنین به تکرارهای موجود در این سوره پرداخته شده است. این بررسی بدون شک تنها به برخی از قضایای معنوی این سوره اشاره کرده است و باید اذعان کرد که قرآن اعجازی زاید الوصف دارد که عجز انسان مانع از درک آن می‌‌شود؛ زیرا هرگاه پژوهشگر بخواهد بخشی از این دریا را شناسایی کند، از قسمتی دیگر بازمی‌‌ماند و با دریایی مواجه می‌شود که پایانی ندارد و این امر بیانگر معجزه جاوید بودن قرآن کریم است. در این تحقیق از کتابهای اعراب، تفسیر و بلاغت به منظور پرده برداشتن از این حقایق ژرف بهره گرفته شده است. در این بررسی مشخص گردید استفاده از طباق و جناس، نه تنها از باب آرایه‌‌ای لفظی، بلکه موضوعی مؤثر بر معنای محوری سوره است. همچنین میزان تکرار افعال در صیغه‌‌های ماضی، مضارع و امر دارای معنایی قابل تأمل است. تکرار واژه‌‌های الله، الرحمن و رب نیز به ترتیب آماری متناسب با فضای رحمت و تدبیر امور، از جانب خداوند در موضوعات مطرح شده در آیات است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Badi’ and its semantic manifesting in Soorah of Maryam from Fariqain’s point of view

نویسنده [English]

  • Ali Aswadi
چکیده [English]

Badi’ (the art of good writing)is an important rhetoric ornament in rhetoric science and it is belongs to one of three parts of this science. But unfortunately this science introduce as a lexical ornaments for making beauty, diversity and musical tone in locution. This article would illustrate rhetoric issues in Soorah of Maryam with Badi’s ornaments approach which in Badi’ emphasizes on Tebaq, Eltefat and Tekrar (repetition). Also the text illustrates the ornament of repetitions in this Soorah. This examination with no doubt point out only to few spiritual topics of this Soorah and we must confess that Qur’an has magnificent miracles that disability of Mankind cannot understand it, because when a researcher wants to discover a part of this sea s/he will dismiss other parts and will face with an endless sea. Therefore this subject is a reason for miracle’s eternity of Qur’an. This research utilize from Arab’s books, interpretations and rhetoric science for discovering these truths. This examination specified using Tebaq and Jenas not only as a lexical ornament but also as an effective subject for axial meaning of Soorah. Moreover the repetition of verbs in past and present tenses and in recommendation verbs it has deliberative meaning. The repetition for words “Allah”, “Rab” and “Al Rahman” statically are applicative with merciful and prudent environment in the said subjects that are mentioned in Qur’an’s verses.