دانشگاه بین‌المللی مذاهب اسلامی مطالعات تقریبی مذاهب اسلامی (فروغ وحدت) 2252-0678 مقالات آماده انتشار 2025 07 19 rough interpretation; Nature, necessity, indicators; Its similarities and differences with comparative interpretation تفسیرتقریبی؛ ماهیّت، ضرورت، شاخصه‌ها؛ اشتراکات و تمایزات آن با تفسیرتطبیقی 225391 10.22034/mtmi.2025.486074.1817 FA حسین رضایی دانشگاه قم محمود طیب حسینی قم Journal Article 2024 10 29 The Qur'an is a common source of religious knowledge between Shiites and Sunnis. This source of revelation is considered as the most important factor in the approximation between religions, and according to Qataba Muslims, it is immune from verbal distortion and It is spiritual. Because there is not much difference between the views of Shia and Sunni in the interpretation of the Qur'an. Therefore, approximate approaches have been acceptable among Shiites both in the past and today, and this approach has been considered as a tool for Qur'an commentators. Therefore, interpretation with an approximate approach to prefer the expediency of Islam and fundamental religious teachings over the expediency of other religions and differences is of special importance. Therefore, the characteristic of a close-minded exegesis is not criticizing or quoting the opinions of other religions in the exegesis. Rather, it is important to pay attention to common points, avoid controversial topics, and use the traditions of Ahl al-Bayt (a.s.), Companions, and followers in interpretation. This article, with a documentary method and a descriptive method, is an analysis that tries to explain approximate interpretation in a structure consisting of nature, necessity and indicators, and at the same time, it includes similarities and differences with adaptive interpretation in several axes; It discusses the scope, sources, foundations and method. This work has been prepared and organized with the aim of achieving a correct interpretation of the Holy Quran, bringing together and unity among Muslims, and promoting and expanding the goals of religion in Islamic societies. قرآن به‎عنوان‌ منبع‎مشترک در معرفت‎دین میان شیعه و اهل‎سنّت است.‌ این منبع‎وحیانی به‎عنوان مهم‎ترین عامل در تقریب بین مذاهب به شمار می‎رود و به اعتقاد قاطبه مسلمانان مصون از تحریف لفظی و معنوی است. چون تفاوت چندانی میان نگاه شیعه و اهل‎سنّت در تفسیر قرآن وجود ندارد. ازاین‎رو، رویکردهای تقریبی هم در گذشته و امروزه، در میان شیعه مقبول بوده و این رویکرد به عنوان یک ابزار برای مفسران قرآن به شمار می‎رفته است. بنابر این، تفسیر با رویکردتقریبی به جهت ترجیح مصلحت اسلام و آموزه‎های بنیادین دینی بر مصلحت سایر مذاهب و فِرَق از اهمیت ویژه‎برخوردار است. براین‎اساس، شاخصۀتفسیرتقریب‎گرا، عدم‎انتقاد یا عدم‎نقل‎آراء دیگرمذاهب در تفسیر نیست. بلکه مهم توجه به‎نقاط مشترک، پرهیز از مباحث اختلاف‎زا، بکارگیری روایات‎اهل‎بیت‎(ع)، صحابه و تابعان درتفسیر است. این‎مقاله، با روش اسنادی و با شیوۀتوصیفی، تحلیلی درصدد تبیین‎تفسیرتقریبی در ساختاری متشکل از ماهیّت، ضرورت و شاخصه‎ها است و در ضمن آن اشتراکات و تمایزات آن با تفسیرتطبیقی را در چند محور شامل؛ گستره، منابع، مبانی و روش به‎بحث می‎پردازد. این‎اثر با هدف دستیابی به تفسیری صحیح‎ از قرآن‎کریم، تقریب و وحدت میان مسلمانان‎ و پیشبرد و گسترش اهداف‎دین در جوامع اسلامی، تهیه‎وتنظیم‎شده است.