قرآن کریم.
بحار الأنوار، محمدباقر بن محمدتقی مجلسی، بیروت، مؤسسة الوفاء، 1403ق.
«حقیقت و عدم در نظر مولوی و هیدگر»، محمود نوالی، مجله پژوهشهای فلسفی، شماره 205، 1387ش.
حکمة الاشراق، یحیی بن حبش سهروردی، ترجمه سید جعفر سجادی، تهران، دانشگاه تهران، 1367ش.
درآمدی بر تصوف و عرفان اسلامی، ویلیام چیتیک، ترجمه جلیل پروین، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی، 1382ش.
دیوان حافظ، شمسالدین محمد حافظ شیرازی، براساس نسخه محمد قزوینی و قاسم غنی، تهران، بادبادک، 1390ش.
دیوان حکیم سنایی غزنوی، مجدود بن آدم سنایی، تصحیح محمدتقی مدرس رضوی، تهران، سنایی، 1380ش.
زمینه و زمانه پدیدارشناسی؛ جستادی در زندگی و اندیشههای هوسرل و هایدگر، سیاوش جمادی، تهران، ققنوس، 1392ش.
سرآغاز کار هنری، مارتین هایدگر، ترجمه پرویز ضیاء شهابی، تهران، هرمس، 1382ش.
شرح مقدمه قیصری بر فصوص الحکم، سید جلالالدین آشتیانی، تهران، امیرکبیر، 1377ش.
فصوص الحکم، محیالدین ابنعربی، ترجمه علی شالچیان ناظر، تهران، الهام، 1375ش.
کلیات شمس، جلالالدین محمد بن محمد مولوی، تصحیح بدیعالزمان فروزانفر، تهران، امیرکبیر، 1363ش.
مثنوی معنوی، جلالالدین محمد بن محمد مولوی، تصحیح رینولد نیکلسون، تهران، امیرکبیر، 1366ش.
مرصاد العباد من المبدأ إلی المعاد، عبدالله بن محمد نجمالدین رازی، تهران، علمی و فرهنگی، 1365ش.
Plato: an Introduction, P. Friedlander, tr. H. Meyerhoff, Princeton University Press, 1969.
Plato`s Doctrine of Truth, Martin Heidegger, tr. T. Sheehan in Pathmarks, William McNeill, UK: Cambridge University Press, 1998.
The Essence of Truth, Martin Heidegger, tr. Ted Sadler, University Press, 2002.
