یکی از مسائل اختلافی بین فقیهان مذاهب اسلامی، نحوه إعطای زکات می‌باشد. فقیهان امامیه، حنفیه و مالکیه با استناد به برخی روایات، اجماع و غرض شارع معتقد به جواز پرداخت قیمت مال یا بدل آن شده‌اند. در مقابل حنابله و شافعیه، پرداخت زکات را منحصر در همان مال نموده و جهت اثبات دیدگاه خویش به برخی روایات، اجماع و عدم تقویم اجناس استناد کرده‌اند. منشأ اختلافات مذکور، مبتنی بر تحلیل و نوع برداشت متفاوت ایشان از ادله مورد استناد است. با توجه به اهمیت موضوع در ادای تکلیف مؤدیان و متصدیان زکات ، وجود آراء مختلف در مورد کیفیت پرداخت زکات و عدم پژوهشی مستقل در این زمینه، چنین تحقیقی جهت نیل به نظریه صحیح، ضرورت دارد. تحقیق حاضر با روش توصیفی – تحلیلی برای حل این مسئله به بیان و بررسی ادله دو دیدگاه پرداخته و پس از طرح دو دیدگاه، به این نتیجه دست یافته که قاعده نخست و مورد اتفاق همه فقیهان مذاهب اسلامی ،پرداخت زکات از خود اجناس بوده است لکن در مواقع ضرورت و مصلحت می‌توان قیمت اجناس را هم محاسبه نمود.