مطالعات تقریبی مذاهب اسلامی (فروغ وحدت)

مطالعات تقریبی مذاهب اسلامی (فروغ وحدت)

تصویرآفرینی سمعی در نهج‌البلاغه و انطباق آن با الگوهای قرآنی و سنت نبوی(ص): واکاوی الفاظ آوانما و ریتم کلام

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) قزوین
10.22034/mtmi.2026.575126.1927
چکیده
بیان امام علی(ع) در نهج‌البلاغه از ظرفیت‌های زیبایی‌شناختی متعددی بهره می‌گیرد و «تصاویر سمعی (شنیداری)» یکی از کم‌پژوهیده‌ترین آن‌هاست؛ زیرا پژوهش‌های پیشین عمدتاً بر تصاویر دیداری متمرکز بوده و پیوند تصاویر شنیداری نهج‌البلاغه با الگوهای قرآن و سنت نبوی را نسنجیده‌اند. این مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی و تطبیقی و با گردآوری کتابخانه‌ای، نمونه‌های شنیداری نهج‌البلاغه را بر پایه سه رکن «تخییل»، «تجسیم» و «تشخیص» بازخوانی نموده و هر نمونه را با شواهد قرآنی و روایات نبوی(ص) ـ که بخشی از آن‌ها در منابع حدیثی اهل سنت آمده است ـ می‌سنجد. تحلیل در دو محور انجام شده است: نخست دلالت‌های آوایی واژگان (مهموس، مرتعش، ناهنجار، انفجاری و نام‌آوا) و دوم هماهنگی ریتم با غرض کلام (اندوه، آرامش اخلاقی، قاطعیت مدیریتی، عاطفه پدرانه، انذار و بشارت). یافته‌ها نشان می‌دهد که در هر پنج دسته واژگانی و در هر شش گونه ریتمیک، برای نمونه علوی شاهدی قرآنی یا نبوی قابل مقایسه وجود دارد؛ لحن و ساخت صوتی کلام امام(ع) در القای حالت‌هایی چون خشونت، آرامش، هشدار و بشارت نقش دارد؛ و این هم‌سویی را می‌توان به سه عامل محیطی، درونی و هستی‌شناختی بازگرداند.
کلیدواژه‌ها


مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 17 آبان 1405